Λάκις Ψιφαλάκις”Αποχαιρετώντας την πολυθρόνα “

Λάκις Ψιφαλάκις”Αποχαιρετώντας την πολυθρόνα “

 

O ΛΑΚΙΣ ΨΙΦΑΛΑΚΙΣ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΑΞΗ  ΣΤΟ ΔΡΑΜΑ

“ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ”

  • Ο λάκις ψιφαλάκις κοιτά γύρω του, το φωτεινό γραφείο με τα σκούρα ριντό, που τόσα  χρόνια φίλτραραν  τις σκληρές αχτίδες του ήλιου.
  • Τόσα χρόνια –πέντε ακριβώς πως πέρασαν –σαν νερό.
  • Κοιτά έξω από το παράθυρο, ποτέ ο ήλιος δεν του είχε φανεί τόσο λαμπερός.
  • Κάτι λείπει σήμερα ήδη, σκέφτεται. Δεν φταίει μόνο που παραδίδω το γραφείο στον Βιάγκο  κλιρονομάκο, τον επόμενο πρώτο πολίτη της πόλης.
  • Μα ναι, τώρα το βλέπει , ο επαγγελματίας με την μάντρα απέναντι του ακριβώς. Αυτό είναι, που είναι όλα αυτά τα αυτοκίνητα που για χρόνια έκλειναν το πεζοδρόμιο και έστελναν τους πεζούς μέσα στη λεωφόρο; Χρήμα για τον επαγγελματία στα πεζοδρόμια της πόλης του λάκι ψιφαλάκι, κίνδυνος και ταλαιπωρία για όλους τους διερχόμενους.
  • Πως; Τι γράφει η επιγραφή του; Μετακομίζει σε περιφραγμένο χώρο ο επαγγελματίας; Γιατί;;
  • Τόσα χρόνια του έκαναν συντροφιά φορτηγάκια και λεωφορεία όσο και επιβατικά. Και μόνο η θέα τους , του θύμιζε ότι τίποτα δεν αλλάζει στο σύμπαν του λάκι , με συνεχείς υποσχέσεις στα παράπονα για το κίνδυνο για όλους-ες, πεζούς και οδηγούς , κρατούσε υπνωτισμένο τον κόσμο του ο λάκις. ΘΑ αγωνιστώ για το λαό , ΘΑ αγωνιστώ για τον πεζό  ΘΑ αγωνιστώ για το καθισιό , “ωχ όχι, λάθος μου ξέφυγε”, ΘΑ αγωνιστώ για τον φτωχό  ………….
  • Τουλάχιστον τα παράνομα σταθμευμένα είναι ακόμα εκεί, δίπλα στη καντίνα Ουφ!! Και οι συμπαθείς ταξιτζήδες πάνω στη πλατεία και  στον οδηγό όδευσης τυφλών, εντάξει δεν άλλαξαν κι όλα .Ούφ!!να έχω κάτι να ζητώ , να διαμαρτύρομαι —τώρα που θα είμαι στην αντιπολίτευση ξανά.
  • Ένας λυγμός ανέβηκε στο λαιμό του λάκι, ένα δάκρυ παραλίγο να κυλίσει στο αριστερό του μάτι.
  • Όχι, μονολόγησε. Όχι λάκι, μείνε δυνατός. Ότι και να συμβεί είσαι ένας Αγωνιστής Δήμαρχος.
  • Δεν θα αφήσω τον βάγκο κληρονομάκο, να καταλάβει τι ΠΟΝΟ κουβαλώ μέσα στη ψυχή μου.
  • Πόσο με πονά ο αποχωρισμός από τη δερμάτινη πολυθρόνα, αυτό το μπεζ τηλέφωνο, αυτό το μπρίκι του καφέ χωμένο μέσα στο ντουλάπι
  • Χάνεται στις αναμνήσεις ο λάκις …
  • Ο ελληνικός καφές το πρωί με τη πίστη του ορντινάτσα ΝτόναΔεσφήνα.
  • Με τι χάρη έμπαινε στο αυτοκίνητο κάθε πρωί, ο άνεμος  έπαιζε με τα μαλλιά του. Οδηγούσε ξένοιαστα μέχρι τη λεωφόρο. Δεν έβλεπε τίποτα από τα σπασμένα πεζοδρόμια. Τους ξέχειλους και βρώμικους κάδους παντού. Στις χτισμένες διασταυρώσεις,γωνίες που δεν είχαν ορατότητα,  τις διαπερνούσε η φλογερή ματιά του-τύφλα να ‘χε  ο σούπερμαν!! . Ακτίνες Χ και Ψ και όλο το αλφάβητο μαζί, η ματιά του φλογερού αγωνιστή.
  • Μέχρι να φτάσει στο γραφείο του είχε πάει η ώρα εννιά, ώρα για δουλειά!!
  • Οι πρωινές συζητήσεις με τους συνεργάτες  του, τη Μιμή Χασοδίκη και τον  ψηλό γενικό δερβέναγα  Ζιώζο  Λουλουδολουλούδη..
  • Τόσα θέματα, τι να πρωτοθυμηθεί; Το καρναβάλι , εξαιρετική οργάνωση . Πόσα προβλήματα να λύσει ο άμοιρος; Κοπή δένδρου μπροστά από την οικία του φίλου και συναγωνιστή Κίκου  Κουκουρίκου  και βέβαια την εξαφάνιση κάδων από το φούρνο  στου Κρίς Κουλουράκι   και στη κυρα Κοκο-Κoκοκού τη Καθαρή . Τα τραπεζοκαθίσματα και τα μόνιμα εμπόδια που κλείνουν τον πεζόδρομο, δώρο στο Ντίνο Καπουτσίνο, ήταν από τα παλιά. Τι ; δεν χαλά χατήρια ο λάκις, όλοι είναι μια οικογένεια. Προηγούμενοι  δήμαρχοι και υπάλληλοι και βέβαια οι πελάτες του συστήματος.
  • Όλοι λοιπόν οι προηγούμενοι, κότες λυράτες που θα φέρουν σωρό τα ψιφαλάκια να ξαναβγεί  δήμαρχος ο λάκις .
  • Φευ , δεν ήταν αρκετά όλα αυτά τα μεγάλα και θαυμαστά που έκανε ο λάκις για την πόλη !
  • Αχ ,έκανα λάθος, αναστέναξε ο λάκις . Αχάριστοι δημότες . Τίποτα για σας δεν είναι αρκετό.
  • Τώρα έρχεται ο αστός που τα βρήκε όλα εύκολα από όνομα μέχρι θώκο δημαρχιακό.
  • Όχι δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα φίλε Κλιρονομάκο. Αν θέλεις τη πολυθρόνα και τα σκούρα τα ριντό πρέπει μαζί μου να αναμετρηθείς.
  • «Σε προσκαλώ σε μονομαχία στη πέτρινη πλατεία. Εδώ μπροστά στο Δημαρχείο να βλέπουν όλοι το λεβέντη μακρυμάλλη λάκι  να αγωνίζεται για το δίκιο του εργάτη.» Ηταν το μήνυμα που έστειλε χθες βράδυ, στον νέο δήμαρχο , ο παλιός και αγωνιστής λάκις.
  • Όχι θα αγωνιστεί μέχρι τέλους για τη δερμάτινη τη πολυθρόνα του, επιτέλους!!
  • Ο βιάγκος μπαίνει με αέρα στάρ χολιγουντιανού . Η οδοντοστοιχία του αστράφτει, δεν είναι η αντιλιά που περνά από τα σκούρα ριντό, είναι  εκτυφλωτική λάμψη δουλειά κατευθείαν από τον οδοντίατρό του.
  • Δεν θα αναλάβει πρώτος πολίτης της πόλης χωρίς ένα γενικό ρεκτιφιέ. Όχι πως το΄χει ανάγκη αλλά η περίσταση καλεί.
  • Νέος, ωραίος και μεγαλοαστός ο νέος δήμαρχος , καταφθάνει με το επιτελείο του ασορτί, όλοι και όλες στο ρελαντί!
  • Έτοιμοι από καιρό, τη πόλη να διοικήσουν σε νέο ρυθμό, ανανεωτικό!
  • Λάκι ήρθε η ώρα να αποσυρθείς . Το ρολόι χτυπά μία και δεκατρείς!! μιλά σταθερά και χαμηλόφωνα ο βιάγκος κληρονομάκος!
  • Μην αργείς … μας περιμένει δουλειά, ώρα να αντικατασταθείς.
  • Εσύ και Εγώ, έξω λέει ο λάκις . Ορίστε εκεί , στη πέτρινη πλατεία, να μας δουν όλοι και όλες . Σου ρίχνω το γάντι.
  • Το μάλλινο και πολυκαιρισμένο γάντι του λάκι, που΄χε να το πλύνει από την εποχή που πήγε στη Μόσχα και τον είχε χαιρετίσει ο ίδιος ο Μπρέσνιεφ, έπεσε πάνω στο πρόσωπο του βιάγκου. Το΄χε ρίξει επίτηδες ο λάκις, καταπάνω του!
  • Αυτό θα ξεπλυθεί με ιδρώτα και δάκρυα και  λίγο σαπούνι αρωματικό , σκέφτεται θυμωμένος ο βιάγκος!Τώρα θα δεις!
  • Τρέχουν και οι δύο στην έξοδο, να προλάβουν να κατέβουν στο ισόγειο. Καλούν συγχρόνως τα ασανσέρ. Ένας σε κάθε ασανσέρ. Πατάνε ξανά και ξανά  τα κουμπιά..Τι έγινε ρε παιδιά; Ασανσέρ τέλος, δεν έγινε η συντήρηση εγκαίρως. Με τα πόδια  ο λάκις και ο βάκις κατεβαίνουν τη σκάλα.
  • Ωπς όχι ο λάκις ξέχασε !έχει κάνει και επέμβαση προσφατα, δεν πρέπει να τρέχει, «ας καθήσω λίγο εδώ να το σκεφτώ»!
  • Και ο βιάγκος σταματά στα μισά:
  • μια στιγμή να φτιάξω το μαλλί και να χαμογελάσω , βλέπω το φωτογράφο έτοιμο να απαθανατίσει τη νέα δημοτική αρχή“!
  • κλίκ η φωτογραφική η μηχανή, χαμόγελο κύριοι φωνάζει ο φωτογράφος,  παράδοση και παραλαβή με χαμόγελο και λεβεντιά!έτσι!!
  • Κοιτάζονται στα μάτια οι δύο αντίπαλοι, εκεί στης σκάλας τα μισά!
  • Άσε μωρέ, μιαν άλλη φορά θα δούμε…θα αναμετρηθούμε, κάπου, κάπως, κάποτε …Να’μαστε καλά!!!!!!!!!!!
  • Καλή αρχή !για την πόλη μας ρε ……….παιδιά!!

Αφήστε μια απάντηση

eleven + seventeen =